خانه نجات ايران

تعاریف و مقدمات

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
نوشته شده توسط  | منتشرشده در: آموزش کمک های اولیه

تعاریف و مقدمات

تعریف کمکهای اولیه: به کلیه اقداماتی که بلافاصله بعد از بروز حادثه و قبل از رسیدن مصدوم به مرکز درمانی (رسیدن نیروهای متخصص) برای حفظ جان مصدوم یا جلوگیری از وخیم تر شدن اوضاع انجام میشود کمکهای اولیه گویند.

اهداف کمکهای اولیه:

1- انجام اقدامات لازم برای نجات مصدومین

2- انجام ندادن اقدامات خطر آفرین برای بیمار یا مصدوم  

3- نحوه استفاده صحیح از کیف کمکهای اولیه

 4- کمک به کادر درمانی

 5- جلوگیری از بدتر شدن اوضاع

نقش و وظایف امدادگر:

به هر فرد دوره دیده داوطلب یا مامور که اقدام به ارائه کمکهای مورد نیاز نماید، امدادگر گفته می شود. امدادگر وظایف متعددی را بر عهده می گیرد که این وظیفه ها با توجه به شرایط و نوع  حادثه متفاوت می باشد ، در زیر به تعدادی از آنها اشاره می شود.

1-   حفاظت از سلامتی خود

2-   حفاظت و ایمنی صحنه آسیب

3-   رسیدگی سریع و مناسب به مصدومین موجود در صحنه آسیب یا بیماران

4-   درخواست کمک از سازمان های ذیصلاح ( اورژانس، آتش نشانی، هلال احمر،پلیس و...)

5-   مشارکت در عملیات جستجو و نجات

6-   انجام ارزیابی مصدوم و سانحه

7-   دستیابی به مصدوم و رهاسازی وی

8-   انجام کمک های اولیه و اقدامات ضروری

9-    هدایت اطرافیان و شاهدان برای انجام اقدامات ضروری

10- انتقال مصدوم ( در صورت نیاز)

11- کنترل فعالیت ها و اقدامات اطرافیان و شاهدان

12- مکتوب سازی اقدامات و مراقبت های انجام شده

13- کمک به نیروهای اورژانس و سایر نیروهای امدادی(در صورت لزوم)

14 حمایت روانی از آسیب دیدگان

15- اطلاع رسانی

16- پشتیبانی عملیات

17- عدم دخالت در امور پزشکی

18- رعایت فرهنگ و اصول غالب بر منطقه

19- ارتقاء سطح معلومات خود و اطرافیان

خصوصیات امدادگر:

امدادگران جهت ارائه بهتر کمک های اولیه به مصدومین باید ویژگی های زیر را داشته باشند.

1- داشتن اطلاعات کافی و مهارت های لازم جهت انجام کمک های اولیه

2- حفظ خونسردی هنگام مواجهه با صحنه آسیب و مصدوم

3- داشتن ابتکار عمل و حداکثر استفاده از حداقل وسایل موجود

4- تسلی بخشیدن به مصدومان و حمایت روانی از آنها

5- شناخت محدوده فعالیت خود و عدم دخالت در امور پزشکی

6- سرعت عمل در کار که این امر برای رسیدگی به عوامل  تهدید کننده زندگی بسیار اهمیت دارد

7- رعایت فرهنگ غالب منطقه آسیب و پایبندی به تعالیم مذهبی و ارزشها

8- آراسته بودن ظاهر و برخورد مناسب


بعد از رسیدن به بالین مصدوم اولین اقدام معاینه کردن است که برای مشخص شدن نوع کمک های اولیه مورد نیاز انجام می پذیرد.

*در کمکهای اولیه به معاینه "ارزیابی" می گویند*

 

 

ایمنی:

در برخورد ابتدایی با مصدومین می بایست پیش از هر کاری شرایط ایمنی خود را در نظر گرفت و بدون توجه به این نکته اقدام به هیچ کاری نباید صورت گیرد.

ایمنی فرد امدادگر مهم تر از ایمنی سایر افراد حاضر در صحنه حادثه می باشد.

ایمنی شامل:

1-   محافظت شخص از بروز حادثه جدید . به عنوان مثال قبل از این که به معاینه و ارزیابی مصدوم بپردازیم محل را از نظر خطر ریزش آوار و یا سقوط اجسام بررسی می کنیم.

2-   پس از اطمینان از ایمنی خود می بایست  وضعیت ایمنی برای مصدوم در حد مناسبی حفظ شود تا از ایجاد آسیب و یا بدتر شدن آسیب وارده به فرد جلوگیری شود. به عنوان مثال با قطع کابل های برق از باطری اتومبیل مانع بروز آتش سوزی شویم.

3-   در مرحله آخر می بایست ایمنی سایر افراد را در نظر داشت که معمولاً به عنوان تماشاچی در صحنه حادثه هستند.

ایمنی شامل محافظت در برابر  صدمات بیشتر می باشد (مانند مواردی که در بالا ذکر شد) همچنین محافظت در برابر بیماریهای واگیردار مانند ایدز و هپاتیت، و مواد شیمیایی خطرناک ، (به کمک داشتن پوشش هایی از جمله عینک محافظ، کاور، دستکش و ماسک .)

سیستم خدمات اورژانس پزشکی

این سیستم به صورت اورژانسهای شهری و در غالب ارائه خدمات آمبولانسی توسط وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی به اجرا در می آید. در کشور ما این خدمات از طریق تلفن 115 به طور رایگان در اختیار قرار می گیرد و علاوه بر انجام خدمات اولیه پزشکی ، پذیرش بیماران را در بیمارستان ها میسر می سازد. ارائه کمک های اولیه باید قبل از رسیدن اورژانس آغاز شود و با رسیدن اورژانس ، می بایست وظیفه اصلی مراقبت ها به ایشان سپرده شود . به کسی که کمک های اولیه پزشکی را به صورت حرفه ای ارائه می دهد، تکنسین فوریتهای پزشکی(EMT)  می گویند.

بازدید 1968 بار
آخرین ویرایش در دوشنبه, 09 نوامبر 2015 ساعت 06:47
محتوای بیشتر در این بخش: ارزیابی ها-بخش اول »

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.




ایمن شده توسط وب سایت جومینا